Over Toos

Toos, dat ben ik! Ik ben zestig jaar en geef les aan de universiteit in het vak
toxicologie. Ik heb een man, Berend, die een passie heeft voor het opknappen van
oude huizen en die ik mateloos bewonder om zijn pragmatisme. Mijn drie volwassen
kinderen zijn inmiddels uitgevlogen en hebben nu elke hun eigen leven nadat ze
jarenlang het mijne hebben beheerst én gestuurd, door middel van niet mis te
verstane feedback op de wijze waarop ik de opvoeding ter hand nam.
Mijn lievelingsseizoen is de late zomer of de vroege herfst wanneer het zonlicht
zachter wordt en de bladeren aan de bomen de prachtigste kleuren krijgen. Ik hou
van lezen, wandelen en reizen. Maar mijn favoriete bezigheid is schrijven…
Toen ik op de basisschool zat schreef ik een kort verhaaltje onder de naam Toos
Vee. Mijn zus tekende er een poppetje bij: een gezette verpleegster op een
brommertje met korte blonde krullen onder haar kapje en zo ontstond Toos Vee. Aan
het eind van de middelbare school schreef ik verhalen over situaties waarin mensen
per ongeluk een geheim ontdekken over hun collega, vriend of familie. Een uitgever
zei er over dat het te braaf was…
Deze blogs schrijf ik omdat ik me vroeger altijd af vroeg: hoe voelen oudere mensen
zich nu ze oud zijn? Vinden ze het erg dat ze oud zijn? Hoe rampzalig is het om
bepaalde dingen niet meer te kunnen? Zijn ze bang voor de dood? Of zwijgen ze
over hun lot, om de jongeren of hun omgeving niet te verontrusten? Nu ik zelf ouder
wordt krijg ik hier misschien het antwoord op. En met mijn observaties van het leven
van mijn leeftijdsgenoten en van mijn eigen leven kan ik een objectief beeld schetsen
van hoe het is om zestig te zijn, welke veranderingen maak je door? En wellicht kan
ik tot de conclusie komen dat oud worden helemaal niet iets vreselijks is, maar
misschien wel iets onverwachts positiefs!
De blogs die ik schrijf hebben als doel een beeld te schetsen van het leven in de
nazomer van het bestaan; niet gevuld met gelamenteer, wrok over gemiste of
afgenomen kansen, maar een leven dat de vrolijkheid en onbevangenheid in zich
heeft als was ik 10 jaar en mijn eerste stappen als schrijfster in deze wereld zette.