Aftellen naar 60

Het is begonnen. Nog 10 maanden en ik ben werkelijk 60! Misschien vliegt de tijd voorbij. Ik denk er over om een ‘countdown to 60’ te doen met allerlei uitdagingen en ook heel veel ‘wil ik nog één keer doen’s ‘. Dingen die je straks niet meer doet omdat het dan écht niet meer kan of omdat je ze dan echt niet meer kúnt.

Ik ga een mindcloud maken met al mijn wensen, een uitvoerschema maken voor alle maanden en een afvinklijst opstellen met open bullits die ik dan in kan kleuren zodra een wens vervuld is. Zo zou ik bijvoorbeeld ooit nog eens een sixpack willen hebben, een festival bezoeken of een tantra-yoga retraite in Thailand cadeau krijgen. Een tattoo niet, die heb ik al gehad en bij de herinnering aan de reeks pijnlijke behandelingen die ik heb moeten ondergaan om hem te verwijderen (13 stuks in 1,2 jaar), is de lust om een nieuwe te zetten reeds lang verdwenen. Het was een race tegen de klok geweest, want ik wilde niet dat mijn zoontje zich een moeder met tattoo kon herinneren en dus moest hij vóór zijn 3e verjaardag verdwenen zijn. Helaas, ik had me vergist in wat kinderen nog weten van hun vroegste jaren… Een ritje met een cabrio mag ook al van mijn bucketlist. Vanaf het moment dat ik ‘moeder’s mooiste’: een Saab-cabrio S6 van mijn man cadeau kreeg (hij had zich de auto oplaten dringen door een mannetje o.d.z. Leuk Voor Het Vrouwtje) kon ik de keren dat ik zonder kap heb gereden op één hand tellen. Toen Beer op zoek ging naar diverse afschermplaten om de turbulentie te verminderen als je op de snelweg reed, bedacht ik dat de beste manier om oorpijn te voorkomen een dichte auto rijden was en hebben we de cabrio de deur uit gedaan. Wat dan wel?