Body Shaming

We moeten meer bewegen, gezonder eten en regelmatig krachttraining doen om ons lichaam zo goed mogelijk voor te bereiden op de hoge leeftijd die velen van ons gaan bereiken. Dat de deur platlopen bij de gym je hopelijk ook een esthetisch voordeel oplevert, daar mag je niet openlijk vooruit komen. Nee, in ons calvinistisch landje moet je dat voordeel nonchalant wegwimpelen en zeggen dat het je daar beslist niet om te doen is! Nee, stel je voor dat je beticht wordt van ijdelheid… Verder mag je je ‘droge’ ledematen en abdominals niet te opvallend tonen, zeker niet op social media, want het is namelijk heel intimiderend en ja, zelf traumatiserend, voor veel 50-plussers die het toch al zo zwaar hebben in deze tijd waarin zij geconfronteerd worden met perfect uitgelichte killer body’s in glossies en op Instagram. Bodyshaming was eerst gericht op wat vollere mensen of mensen met een afwijking, tegenwoordig moet je je opeens verontschuldigen als je qua postuur niets te klagen hebt. Je wordt soms zelfs verdacht van ongezonde praktijken zoals heimelijk vasten of illegale doping.

Er waait een nieuwe wind in Nederland: het nieuwe welvaartsideaal is tjubby. Vrienden in Amsterdam hoorde ik laatst zeggen: “Een pondje meer of minder doet me helemaal niks meer, ik laat me niet gek maken! Ik ga echt niet als een debiel hartlopen en me uitsloven naast zweterige lijven in de sportschool of tussen ordinaire types in een boxclub. Een ubergezonde leefstijl is alláng uit, is niet meer hip. Lekker een wijntje al bij de lunch is niet meer weg te denken en een sigaretje meeroken met de kinderen: het toppunt van gezelligheid!”

Over een paar jaar is er vast weer een trend de gezonde kant op en dan wordt er misschien gezegd: ja, echt bizar dat we toen er zo over dachten!