Hardleers of onverdroten?

Oeps I did it again: kleding kopen die niet past. Of specifieker: kleding die nóg niet past. Kleding die binnen onafzienbare tijd zeker zal gaan passen. Kleding die mij later past. Je weet wel: leuke kleding, die alleen goed staat in een kleine maat.

Maar de realiteit is, dat ik deze outfit niet alleen nú niet kan dragen, omdat hij veel te klein is, maar waarschijnlijk nooit gedragen zal worden. Het is dan de zoveelste miskoop die, óf tot in lengte der dagen in mijn kast blijft hangen óf in de zak van Max verdwijnt op het moment dat ik me er bij neerleg dat dusdanig slank worden dat ik het wel pas een utopie is.

Waarom blijf ik dit dan toch doen? Elk jaar verschijnt er een kilo meer op de display van de digitale weegschaal. Je hebt bij het ouder worden vele malen minder calorieën nodig dan toen je jong was, je zou verwachten dat je behoefte om te eten evenredig zou verminderen. Maar dat gebeurd nou net niet! Vroeger bestond mijn ontbijt uit vier boterhammen met gerookte worst, als lunch een croissantje met Franse kaas en frietjes met mayonaise en bij het avondeten schepte ik minstens twee keer op. Tel ik nog niet eens alle tussendoortjes mee. Als ik tegenwoordig meer dan 1 boterham bij het ontbijt eet, een snackje bij de lunch neem en de dag afsluit met een toetje bij het avondeten, kom ik al aan. Wil ik op hetzelfde gewicht blijven, dan kan ik nu nog maar een derde eten van wat ik vroeger allemaal naar binnen stouwde. Afgelopen kerst ben ik in twee weken vier kilo aangekomen. Hierop volgen weer weken van knorrende magen en snerpende hoofdpijn van de honger. En dan nog blijf ik op een gegeven moment hangen op eenzelfde gewicht en wil er niets meer van af. Van extra bewegen krijg ik overigens nog meer zin in eten… Er zijn mensen die snel vol zitten als ze alleen maar iets kleins eten; bij mij valt al het eten in een groot gat en blijf ik ondanks een overvloedige maaltijd met een lege maag zitten, althans zo voelt het. Een gevecht tegen de kilo’s dat nooit ophoudt. Opgeven is geen optie omdat het meezeulen van al dat overtollige vet ook verre van prettig is. Rupsje Nooit-genoeg, wanneer wordt je nou eens een mooie vlinder?